Mythen en legendes Zwarte Woud
Het Zwarte Woud strekt zich uit over het gebied van Karlsruhe tot aan de Donau en van Pforzheim tot Lörrach met zijn dennenbossen, weilanden en bergmeren. Je vindt er kloosters, kastelen en ruïnes , stuk voor stuk plekken waar sprookjes zijn ontstaan. Soms eng, grappig of speels, soms mysterieus en mythisch.
De mensen die de mythen verzamelden en vastlegden luisterden naar wat de mensen geloofden. Vooral de ouderen vertelden de verhalen die zij van hun grootouders te horen hadden gekregen. Tijdens de lange winteravonden kwamen de mensen bijeen tijdens het spinnen of houtbewerken. Op die momenten luisterden ze graag naar de verhalen van de goede of slechte figuren uit de mythen en legendes.
Ze gaan over magiërs en tovenaars, die als zogenaamde ‘Freischützen’, samen met de duivel kogels afvuurden, die hun doel in het donkere woud altijd raakten. Of over weerwolven, zoals de wolf in Freudenstadt die altijd een mals schaap ving voor zichzelf, terwijl hij nooit gezien werd. Toen de jager een keer wakker bleef en de wolf dood schoot, bleek er een inwoner van het dorp de volgende ochtend gewond in bed te liggen.
Of ze gaan over geesten, zoals de twee monniken van St. Blasien. De twee hadden heel brutaal bezittingen van de abdij gestolen, waardoor ze na hun dood altijd nog rondspoken. Ze werden uiteindelijk uitgebannen door een monnik van Staufen welke de geesten uitdreef, opsloot in zakken en ze van de Feldberg afgooide, de Feldsee in. Diep in dit meer woonden de ‘ErdMännlein’, de dwergen die hielpen als het nodig was.
Mensen als Knecht Ruprecht von Bärenfels hadden een hekel aan zulke helpers. Zijn zus, die hij uitgehuwd had aan Knecht Bruno von Steinegg, was diep ongelukkig. Toen ze vluchtte en werd achtervolg door haar broer en de woedende Knecht Bruno, lieten de dwergen haar een geheime weg zien naar een geheime grot. De achtervolgers kwamen dichterbij in een smalle kloof, waar ze werden verpletterd door vallende rotsblokken.
Die geheime schuilplaats was de druipsteen grot in Hasel, in het zuiden van het Zwarte Woud. Er waren vanzelfsprekend ook vrouwelijke dwergen, vol goede eigenschappen. Vaak genoeg vertellen de legendes over gestoorde vrouwen. Weer-heksen, kruiden-heksen en ketel-heksen, die hun kwade praktijken overal in het Zwarte Woud uitoefenden. Het ergste van de heksen sprookjes waren de consequenties in het echte leven. Vrouwen die werden verdacht van hekserij, werden ondervraagd en gemarteld, zoals blijkt uit talloze verslagen.